Εβελίνα Σκίτσκο: «Είχα καρκίνο του παχέος εντέρου στο 2ο στάδιο - Είχα συμπτώματα αλλά τα αγνοούσα»
Όπως την είπαν οι γιατροί, είχε τη χειρότερη περίπτωση καρκίνου, αλλά με τις καλύτερες προϋποθέσεις.
Με μια ανάρτησή της στο Instagram στις 16 Νοεμβρίου, το μοντέλο είχε αποκαλύψει ότι διαγνώστηκε με καρκίνο του παχέος εντέρου και σήμερα, Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου, καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno» μίλησε για την περιπέτεια με την υγεία της που τελικά είχε αίσιο τέλος.
«Έκανα χειρουργείο για την αφαίρεση του όγκου. Το χειρουργείο έγινε στις 4 Απριλίου και είχα διαγνωστεί περίπου πριν από μια εβδομάδα. Ήμουν πολύ τυχερή, είχα μία πολύ καλή ομάδα γιατρών. Είχα καρκίνο στο παχύ έντερο, δεν το περίμεναν για την ηλικία μου.
Είχα έντονα συμπτώματα, αλλά τα αγνοούσα πολύ καιρό. Είχα εναλλαγές στην τουαλέτα. Δυσκοιλιότητα, ευκοιλιότητα, είχα πολύ έντονη απώλεια βάρους. Έλεγα ότι ήταν λόγω της γυμναστικής και των ταξιδιών, αλλά δεν ήταν. Ήταν σοβαρά τα συμπτώματα. Όπως επίσης και το ότι είχε κοπεί η περίοδός μου, μού έλεγαν ότι ήταν λόγω των ταξιδιών, αλλά εγώ ένιωθα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Πήγα σε γαστρεντερολόγο και κάναμε κάποιες αναλύσεις. Κατάλαβα λόγω των εναλλαγών στην τουαλέτα ότι ήταν εντερικό το θέμα.
Μέσα από τις αναλύσεις καταλάβαμε ότι χάνω από κάπου αίμα και μου είπε ότι θα ήταν καλό να κάνω κολονοσκόπηση για να αποκλείσουμε κάποια ενδεχόμενα και το βρήκαμε εκεί. Έγινε βιοψία, αλλά θεωρώ ότι οι γιατροί καταλαβαίνουν αν υπάρχει κακοήθεια. Το σώμα μας, μας δίνει σημάδια, το θέμα είναι να το δούμε. Ταλαιπωρήθηκα για έναν χρόνο. Ένα βράδυ είχα πολύ έντονη εναλλαγή και τότε κατάλαβα ότι δεν πρέπει να το αφήσω. Δεν είχα φόβο, συνήθως φοβόμαστε για τους άλλους» εξομολογήθηκε.
Ήμουν τυχερή γιατί στο σημείο που ήταν μπορούσε να αφαιρεθεί
Και στη συνέχεια της συζήτησης ανέφερε: «Δεν πρόλαβα να συνειδητοποιήσω τι είχα, όλα έγιναν γρήγορα, ξύπνησα και είχε φύγει. Η ψυχολογία είναι το παν, είχα την καλύτερη ομάδα. Μου είχαν πει ότι είχα τη χειρότερη περίπτωση καρκίνου, αλλά με τις καλύτερες προϋποθέσεις. Κανείς δεν το περίμενε. Ήμουν τυχερή γιατί στο σημείο που ήταν μπορούσε να αφαιρεθεί. Ήταν σε δεύτερο στάδιο και δεν πρόλαβε να κάνει μετάσταση. Όταν έκανα το χειρουργείο πήραν λίγους λεμφαδένες για να δουν εάν είχε επηρεαστεί. Βρήκαν κάποια μικρά κύτταρα εκεί και έκανα χημειοθεραπεία για οκτώ μήνες. Εκεί το ένιωσα, γιατί υπήρξε μία διάρκεια. Τώρα είναι όλα καλά».